Hallo wereld.

De titel ‘Hallo Wereld’ die is niet van mij. Die staat standaard in WordPress. Mijn muis zweefde al boven het roodgeschreven ‘verwijderen’. Maar toen stopte ik. Eigenlijk een prima titel voor een eerste blog. Hallo Wereld, ik ben Juffrouw Taal. Hier deel ik een stukje van mijn verhaal. 

Een onzekere giraf

Ik begon in 2016 als ondernemer, zoals een pasgeboren giraf loopt. Wankel, wiebelig en bang om uit de schaduw te stappen. Met stoffige Photoshopkennis, Illustrator-tutorials en drukker die geduldig al mijn vragen beantwoordde maakte ik mijn eerste collectie kaarten, posters en een verjaardagskalender. Liefs van Lian werd geboren. 

Ik leerde een hoop leuke dingen: een website bouwen, hoe photoshop niet werkt #lachbuigegarandeerd en documenten drukproof  maken. Maar werd ook een kei in uitstellen en wegduwen. Ik vond boekhouding, sales en resellers eng klinken, dus deed er bijna niks mee. Dus waar een giraf binnen no time vrolijk rondhuppelt, bleef ik als bangepoepeschijterd in de schaduw en ging ik weer in loondienst. Ik werd contentmarketeer bij kleertjes.com. Door deze extra werkervaring en de blogs die ik schreef voor mijn eigen bedrijf wisten steeds meer mensen me te vinden voor tekst-werk. Ik hielp bedrijven met een social media plan, schreef artikelen, mocht wekelijks nieuwsbrieven in elkaar zetten: ik leerde dat ik met mijn liefde voor taal anderen kon helpen. Zo bewoog ik mee met er langs kwam, zonder zelf een duidelijk plan te trekken. En zo golfde ik lekker door. Tot november 2018. 

Keihard onderuit

In november 2018 beviel ik 10 weken te vroeg van #thekid. Een sterk kereltje met precies 0 geduld en een ijzeren wil. De miniversie van ons deed (en doet) het gelukkig uitstekend. Maar toch was de vroeggeboorte de bananenschil waardoor ik uitgleed en keihard op de grond denderde. Ik voelde al snel dat ik mentaal niks kon hebben. En waar veel mensen dan zeggen: ‘dat zijn de hormonen’, wist ik dat dit iets anders was. Gelukkig luisterde de huisarts en kreeg ik een doorverwijzing naar De Psycholoog. Die constateerde ook dat er iets mis was. 

Dat had ik zelf ook wel door. Als controlfreak 2.0 liet ik niks aan het toeval over. Voelde niet gezond. Tel daar bij op dat ik niet meer wist wat concentratie was, niet sliep en mentaal zo stabiel was als een Billy de Boekenkast die je 3 x hebt verhuist… Niet oke. Gelukkig kreeg ik een steengoede psycholoog toegewezen. Rustig, analytisch sterk en uistekend in het stellen van vragen die ik liever niet wilde beantwoorden. Met EMDR, pijnlijk eerlijke vraag- en antwoordsessies en tijd kwam ik over mijn PTSS heen. 

Vallen is pas erg als je niet meer opstaat

Ik deel op Instagram open en eerlijk over mijn PTSS. ‘Ben je niet bang dat mensen dat zwak vinden?’. Moeten ze lekker zelf weten. In mijn geval was een PTSS, of vooral het proces om er vanaf te komen, heel goed. Ik heb nog nooit zoveel over mezelf geleerd: mijn eigenschappen, mijn overtuigingen, mijn valkuilen. Ik leerde dat dit niet vast staat. Ook niet als je 30 bent. Of 50. Of 80 Je kunt dingen veranderen, jezelf handigere eigenschappen aanleren. Dus nu ben ik nog groter fan van zelfontwikkeling: ik volg cursussen, lees nog meer boeken en probeer mijn mindset aan te passen als dat me leuker lijkt. 

Vallen is pas erg als je niet meer opstaat.  Val je face first op de grond? Kan gebeuren. Ga eerst zitten, check of alles oké is, sta rustig op en ga dan stap voor stap weer verder. Richting een nog leuker en beter leven. 

Opstaan en gaan! 

En zo stond ik weer op, bedacht me waar ik echt blij van word en zo bundelde ik allerlei lievelings in Juffrouw Taal. Met een liefde voor leren en het Nederlands kan ik me geen leuker beroep of bedrijf bedenken. In mijn blog lees je meer over de cursussen, boeken, spullen of andere dingen die ik hartstikke handig of interessant vind. Leuk dat je er was en tot later! 

Geen reactie's

Geef een reactie